Çocuklar için çevrimdışı oyunlar: “çevrimdışı” ne demek?

Bir mağaza sayfasında “çevrimdışı” üç ayrı şey demektir ve bunlardan yalnızca biri bir uçuşu atlatır. Uygulama tamamen paketlenmiş olabilir: ihtiyacı olan her şey indirmeyle birlikte gelmiştir. Önce indirip sonra oynanan cinsten olabilir ve her bölüm paketi için bir bağlantı ister. Ya da yıldız işaretli çevrimdışıdır: menü çalışır, içerik çalışmaz. Üçünü birbirinden ayıran test otuz saniye sürüyor ve bu sayfanın altında.

Üç anlam

Tamamen paketlenmiş. Her bölüm, her görsel ve her ses kurulan paketin içinde. Kurulduktan sonra uygulamanın ağa yalnızca kullanım istatistiği için ihtiyacı var, onun da aksaması görünmez. Uçakta, tünelde, hastane bekleme salonunda ya da veri paketi olmayan bir telefonda çalışan tek sürüm bu.

Önce indir, sonra oyna. Uygulama küçük bir ilk paketle geliyor, gerisini ihtiyaç oldukça çekiyor. Paketler cihaza indikten sonra gerçekten çevrimdışı oynanıyor. Bu sürüm, çocuk on bin metrede üçüncü paketi bitirdiğinde çuvallıyor.

Yıldız işaretli çevrimdışı. Menüler ve ayarlar bağlantısız açılıyor, çocuğun asıl geldiği kısım açılmıyor: günün bulmacası, sıralama tablosu, sonraki denemeyi açan ödüllü video. Uygulama açıldığı için mağaza metinlerinde bunlara da sık sık çevrimdışı deniyor.

Otuz saniyelik test

Bunu iş işten geçmeden önce, evde, Wi-Fi varken bir kez yapın:

1. Uygulamayı kurup bir kez açın. İlk açılışta bir indirme varsa bitsin.
2. Uçak moduna geçin.
3. Uygulamayı tamamen kapatıp yeniden açın. Herkesin atladığı adım bu ve asıl önemli olan da bu: zaten açık duran bir uygulama, yeniden başladıktan sonra bir daha çekemeyeceği içeriği bellekte tutuyor olabilir.
4. İki bölüm oynayın ve çocuğun geçen sefer geldiği yerden bir bölüm ileri gidin.

Bağlantı isteyen ne varsa otuz saniye içinde çuvallar. Üçüncü adımda aslında ölçülen şey, içeriğin pakette mi yoksa ön bellekte mi durduğu; çünkü ön belleği yer daraldığında işletim sistemi boşaltabiliyor. Geçen uçuşta çalışan bir oyunun bu sefer boş çıkması bu yüzden.

Çevrimdışı olmakla reklamsız olmak ayrı şeyler

Sürekli birbirine karıştırılıyorlar, oysa aralarında bir ilişki yok.

Reklam SDK’ları bağlantı olan her an bir tur reklam indirip sonrasında ön bellekten oynatıyor. Yani bir uygulama tümüyle çevrimdışı olabilir ve tünelde, sabah evde indirdiği bir reklamı tam ekran gösterebilir.

Tersi de geçerli: hiç reklam göstermeyen bir uygulama içeriği için ağa ihtiyaç duyabilir. İki özellik de önemliyse ikisine ayrı ayrı bakmak gerekiyor. Bir çocuk uygulamasını kurmadan önce nelere bakmalı yazısı reklam tarafını ele alıyor.

Bizimkilerden hangileri bağlantısız çalışıyor

Portföyü gerçekten önemsediğiniz özelliklere göre süzün. Buradaki “çevrimdışı çalışır” güçlü anlamda: içerik pakette, indirilecek bir şey yok.

Bunlardan üçü tamamen paketlenmiş cinsten. Match & Spot elle çizilmiş altı temanın hepsini indirmenin içinde taşıyor ve içinde hiç ödeme kodu yok, dolayısıyla hiçbir parçası ne ağa ne karta ihtiyaç duyuyor. Sudoku Junior dört tahta boyuna yayılan 228 bölümün hepsini paketliyor; kilidi açan şey tek seferlik bir aile satın alması ve satın aldıktan sonra da hiçbir şey indirilmiyor.

Robot Programmer aynı cinsten ve üçünün en katısı: ücretsiz, satın alınacak bir şey yok, reklam yok ve hiçbir izin istemiyor — bölümleri paketin içinde ve başvuracağı bir sunucusu yok.

Spell & Collect ikinci cinsten ve bunu dürüstçe yazıyor: kart paketleri indiriliyor, bir paket indikten sonra çevrimdışı oynanıyor. İçeriği büyüyen bir oyun için doğru model olan bu; uzun bir yolculuğun ortasında değil, öncesinde bilinmesi iyi oluyor.

“Her şey içinde” olmanın bedeli

Her şeyi indirmenin içine koymak varsayılan değil, çünkü bedelsiz değil. Uygulama büyüyor, büyüklük de kurulum kaybettiriyor. Yeni içerik bir sunucu güncellemesi yerine mağaza güncellemesi gerektiriyor. Ve içeriği anında üretmeyi imkânsız kılıyor — sonsuz bölüm iddiasının ucuz yolu oydu.

Yine de bu yol seçilince ardından üç karar daha geliyor ve bunları anlatmaya değer: bir etiket olarak “çevrimdışı” ile bir özellik olarak çevrimdışı arasındaki fark tam da burada.

Bölümler oyun çalışırken değil, yayınlanmadan önce üretiliyor. Sudoku paketlerimizi bir geliştirici makinesinde çalışan ve uygulamayla birlikte hiç dağıtılmayan bir üretim hattı hazırlıyor; her bölüm içeri alınmadan önce birbirinden bağımsız iki çözücüden geçiyor. Bulmacayı cihazda üretmek daha küçük ve daha kolay olurdu; aynı zamanda bir çocuğun eline çözümsüz ya da fazlasıyla kolay bir tahta tutuşturulması ve bunu yakalayacak hiçbir şeyin olmaması demekti.

Satın alma, zaten orada duran içeriği açıyor. Ücretli bölümlerin hepsi ücretsizlerle birlikte cihaza iniyor. Satın almak bir işareti değiştiriyor, indirme başlatmıyor. Otoparkta kilidi açan bir ebeveynin elinde, yola çıkmadan bitmesi gereken bir ilerleme çubuğu kalmıyor.

Kullanım istatistiği sıraya alınıyor, hiçbir zaman yolu tıkamıyor. Olaylar yerel olarak yazılıyor ve denk gelen bir bağlantıda gönderiliyor. Bir çocuğun devam etmesine izin vermeden önce ağ cevabı bekleyen bir uygulama, kendi ölçümünü kendi kullanıcısının önüne koymuş oluyor; hatanın görünmez olması da tam görünür hâle geldiği ana kadar sürüyor.

Bunların hiçbiri mağaza sayfasında yazmıyor. Yukarıdaki otuz saniyelik testin açıklama metninden daha değerli olmasının sebebi bu.

Yola çıkmadan önce pratik bir rutin

• Kapıda değil, bir gün önce. Her uygulamayı açın, bir bölüm oynayın, bekleyen ne varsa insin.
• Geçen seferkinden bir bölüm ileri gidin. Bu uygulamalar paket sınırında kırılıyor ve sınır çocuk ilerledikçe kayıyor.
• Boş alana bakın. Bir gigabaytın altında boş yeri kalmış bir telefon, haftalardır sessizce ön bellek boşaltıyor demektir.
• Yurt dışına çıkıyorsanız uygulamanın mobil verisini kapatın. Bu arada uçak modu testini de kalıcı hâle getirir.

Çocuk rafı yerine portföyün tamamını görmek isterseniz, Çocuklar sayfası ve ana uygulama listesi aynı filtreleri taşıyor; her kartta uygulamanın tümüyle mi, kısmen mi çevrimdışı olduğu, yoksa işini görmek için bağlantıya mı ihtiyaç duyduğu yazıyor.